من بسی دلتنگم وامانمیداندکسیباخودم می جنگم واما نمیداندکسی غربت خودراترنم می کنم درخلوتمشعرغم آهنگم واما نمیداندکسیروزگارتیره می خواهد که رنگم تاکندازازل بی رنگم وامانمیداندکسی خاک راسیلاب یکباره به همراه می بردایستاتر ز سنگم و امانمیداندکسی درمسیرزندگی راه خودم رارفته امخسته ای پالنگم واما نمیداندکسی دورازچشمان نامحرم گم عشقم هنوزکین نام وننگم وامانمیداندکسی ازادب دوراست امااعتراف شاعراستتشنه ی فرهنگم و امانمیداندکسی ای تو،خودراجلوه آراکن به چشم منتظرراه تا فرسنگم وامانمیداندکسی